بیمارستان امام حسن مجتبی (ع)

سلامتی حق اساسی هر انسانی است. سلامت به عنوان یک حقوق بشر در قانون اساسی WHO (1948)، اعلامیه جهانی حقوق بشر (۱۹۴۸) و بسیاری از معاهدات بین المللی و منطقه ای حقوق بشر به رسمیت شناخته شده است. همه کشورهای عضو WHO حداقل یک معاهده را تصویب کرده اند که حق داشتن بالاترین استانداردهای قابل دستیابی سلامت جسمی و روانی را به رسمیت می شناسد.

این بدان معناست که کشورها دارای تعهدات قانونی هستند، در حالی که اذعان دارند که زمان و منابع برای تحقق کامل آنها لازم است. برخی از تعهدات فوری برای کشورها شامل تضمین عدم تبعیض و رفتار برابر در سلامت است. حق بر سلامتی شامل حقوقی مانند حق کنترل سلامت، رضایت آگاهانه، تمامیت بدنی و مشارکت در تصمیم گیری های مرتبط با سلامت است. همچنین شامل آزادی هایی مانند آزادی از شکنجه، بدرفتاری و اعمال مضر می شود.